نوشته های اروند سبزغلامی
شاید هر نوشتهای، قصهی یک کسی باشد...
نوشته های اروند سبزغلامی
شاید هر نوشتهای، قصهی یک کسی باشد...درباره من
سرزمین هر آدمی، یک خانهی غربت دارد. که در مالکیت هیچ کسی نیست، که جای هیچ کسی نیست. مکان اَمنِ تنهایی آدمیست. دیوار به دیوار خانهاش آیینهست و او میپندارد که خود را دارد. که از خودش فقط خودش باقی میماند. آنجاست که خود را میبیند و به یقین میرسد که غریب است. که برای اینجا و اکنون نیست و در نهایت نخواهد بود و نیست. که غربت مِلکِ آبا و اجدادی آدم است. که غربت همه دارایی من است.
ادامه...
آمار : 1937 بازدید
Powered by Blogsky
یادداشت کوتاه فلات ایران
به نیاکانم در فلاتی که نامش ایران است، مینگرم.
هر چه با دستِ خود ساختهاند، دستی آمده و ویران کرده است.
به خودم نگاه میکنم.
به تمام ضمیرهایِ امروز این فلات نگاه میکنم
چیزی برای ساختن باقی نمانده، نه فقط نمانده چیزی؛ بلکه دستی هم باقی نمانده است.
نویسنده: اروند سبزغلامی
نویسنده: اروند سبزغلامی